Όλοι αναζητάμε την Αγάπη και ψάχνουμε τον “έναν” ή την “μία” που θα μπορέσουμε μαζί να μοιραστούμε τη ζωή μας με συναισθήματα ευτυχίας, σεβασμού, αποδοχής και τρυφερότητας. Και όταν καταφέρουμε να βρούμε τελικά ένα ταίρι, σύμφωνα με τα ιδανικά και τα χαρακτηριστικά που ο καθένας έχει ορίσει μέσα του – ότι θέλει και χρειάζεται για να συμπορευτεί στη ζωή με αυτόν τον άλλο άνθρωπο-… τότε και μόνο τότε ξεκινάει η σχέση, αρχίζει η Αγάπη… και όλα είναι ωραία!!!

Έλα όμως που πάρα πολλές φορές στην διαδρομή της Αγάπης χάνουμε την ουσία της και τον λόγο ύπαρξης της μέσα στη ζωή μας. Τείνουμε έτσι να εξιδανικεύουμε την ίδια την Αγάπη καθώς και τους συντρόφους μας και αυτό γιατί ίσως να φοβόμαστε να παραδεχτούμε τυχόν λάθος επιλογές ή συμπεριφορές μας.

Άλλες φορές προτάσσοντας τις δικές μας προσδοκίες δεν μπορούμε να δούμε καθαρά ποιος είναι ο άλλος άνθρωπος που στέκεται απέναντί μας, τι χρειάζεται (;), ποιες είναι δικές του ανάγκες και επιθυμίες (;) , τι νιώθει και τι θέλει να μας πει(;).

Άλλο λάθος μας είναι ότι μένουμε προσκολλημένοι σε πεποιθήσεις του παρελθόντος και φυσικά η παραίτηση από τη σχέση, η παραίτηση της εξέλιξης του εαυτού μας καθώς και το βόλεμα στα γνωστά συμπεριφορικά επαναλαμβανόμενα μοτίβα μας.

Το αποτέλεσμα όλων το παραπάνω είναι να αρχίσουμε να νιώθουμε ότι έχει χαθεί η Αγάπη μέσα στη σχέση και πλέον για μας δεν είναι όλα ωραία όπως παλιά!!… Έτσι απομακρυνόμαστε καθημερινά, ψυχικά και σωματικά, από τον άλλον, χάνοντας ή ξεχνώντας όλους αυτούς τους παρελθοντικούς λόγους που είχαμε για να τον αγαπάμε, ενώ προβάλλουν μέσα μας όλο και περισσότερο νέοι λόγοι για να μην τον αγαπάμε. Και ο άλλος συνήθως τρομάζοντας κλείνεται και αυτός με την σειρά του στο καβούκι του.

Σε εκείνο λοιπόν το κομβικό σημείο της σχέσης για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε μαζί και να επανατροφοδοτήσουμε την Αγάπη μέσα στη σχέση μας και απέναντι στον άλλον, χρειάζεται :

  • Να αποδεχτούμε ότι η ιδανική Αγάπη υπάρχει μόνο στον κινηματογράφο. Η πραγματική Αγάπη συνυπάρχει μαζί με την ρουτίνα και με τα καθημερινά προβλήματα.
  • Να συνειδητοποιήσουμε ότι η αγάπη είναι σαν ένας ζωντανός οργανισμός που θέλει καθημερινή φροντίδα και προσπάθεια. Κάποιες φορές ο ένας θα δίνει περισσότερα κάποιες ο άλλος. Κάποιες φορές θα χρειαστεί να υποχωρήσεις εσύ, κάποιες ο άλλος.
  • Επικαιροποιούμε τις Αξίες που έχει η Αγάπη: Ειλικρίνεια, Πίστη, Αφοσίωση, Φροντίδα, Σεβασμός, Ενσυναίσθηση, Υπομονή, Συμβιβασμός, Δέσμευση!
  • Προσπαθούμε να είμαστε και οι δύο σε εγρήγορση και σε ετοιμότητα όταν νιώθουμε ότι πάμε να πέσουμε σε τέλμα, να ενεργοποιούμαστε άμεσα και να μην μας καταβάλει η αναβλητικότητα’ διότι η στιγμή περνάει και χάνεται!
  • Και αναμφίβολα όταν νιώθουμε να ξεθωριάζει η ερωτική επιθυμία μέσα στο χρόνο να μη φοβόμαστε να το συζητήσουμε ανοιχτά και ειλικρινά !
  • Να μην ξεχνάμε να δείχνουμε την Αγάπη μας και το ενδιαφέρον μας συχνά είτε με ένα γράμμα, είτε με ένα τραγούδι που θα του/της αφιερώσουμε, είτε με όμορφα γλυκά λόγια, είτε με μια έκπληξη, είτε με μια αγκαλιά!

 

Σιγουρά κανείς και τίποτα δεν είναι δεδομένο μέσα στην Αγάπη και χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια για να μπορούμε να αγαπάμε και να μας αγαπάνε και σίγουρα μερικές μέρες μπορεί είναι πιο εύκολες από άλλες και αυτό είναι εντάξει. Αλλά αυτό που δεν είναι εντάξει, μέσα στην Αγάπη, είναι να μην παραμένει κάποιος συνεπής στον σεβασμό και στον θαυμασμό που τρέφει ως προς τον σύντρόφο του, γιατί δυστυχώς τότε αρχίζει η Αποδόμηση της Αγάπης.

 

 

Εύα Σπυροπολου

Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας – Εμψυχώτρια Θ.Π

Ψυχής – Λόγος  Κοιν.Σ.Επ.

Φροντίζω να έχω Αγάπη μέσα στη Σχέση!!
Διαδώστε μέσω: